16.11.2021 Πανήγυρις Ἀνακομιδῆς Ἱερῶν Λειψάνων Ἁγίου Γεωργίου

17.10.2021 Πανήγυρις Παναγίας Ὁδηγήτριας
17/10/2021

Μὲ ἰδιαίτερη κατάνυξι καὶ εὐλάβεια, ἑορτάστηκε ἡ ἐτησία Πανήγυρις τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Μονῆς, κατὰ τὴν ὁποία ἑορτάζεται ἡ ἀνακομιδὴ τῶν λειψάνων τοῦ Ἁγίου Μεγάλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου εἰς τὸν ἐν Λύδδῃ τῆς Παλαιστίνης Ναό του.

Στὴν ἀγρυπνία ποὺ τελέσθηκε, χοροστάτησε ὁ ἅγιος Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Μονῆς, Ἀρχιμ. Γέρων Ἀλέξιος, ὁ ὁποῖος κατὰ τὴν ἠμέρα αὐτὴ ἄγει τὴν ἐπέτειο τῆς Ἐνθρονίσεώς του στὴν παλαίφατο καὶ ἱστορικὴ Μονὴ τοῦ Ὁσίου Ξενοφῶντος, συμπληρώνοντας φέτος 45 ἔτη. Συμμετεῖχε ὁ Καθηγούμενος τῆς Ἱ.Μ. Παντοκράτορος Ἀρχιμ. κ. Γαβριὴλ μετὰ συνοδείας Πατέρων, καὶ ἐλάχιστοι εὐλαβεῖς προσκυνηταί, τηρουμένων τῶν μέτρων διὰ τὴν ἐξάπλωσι τοῦ κορωνοϊοῦ.

Τὸ δεξιὸ ἀναλόγιο ἐλάμπρυνε ὁ καλλιφωνότατος Πρωτοψάλτης Πειραιῶς κ. Ζάρκος Γρηγόριος μὲ συνοδεία ἱεροψαλτῶν, ἐνῶ τὸ ἀριστερὸ ἐκόσμησε ὁ «Ἀγγελικὸς χορὸς» μὲ χοράρχη τὸν μουσικολογιώτατο κ. Καραγιαννάκη Γεώργιο, Ἱεροψάλτη ἐκ Λαρίσης.

Στὴ θεία Λειτουργία προεξῆρχε ὁ σεβαστὸς Γέρων Ἀλέξιος μετὰ τοῦ ἁγίου Καθηγουμένου τῆς Ἱ.Μ. Παντοκράτορος, περιστοιχούμενοι ὑπὸ ἱερομονάχων καὶ διακόνων, ἐνῶ παρευρέθη καὶ ὁ ἀναπληρωτής διοικητής τοῦ Ἁγίου Ὄρους κ. Ἀρίστος Κασμίρογλου.

Μετὰ τὴν πανηγυρικὴ Τράπεζα, παρετέθη τὸ εἰθισμένον κέρασμα στὸ Συνοδικὸ τῆς Μονῆς, ὅπου ὁ Ἱερομόναχος Θεωνᾶς Ξενοφωντινὸς ἀπήυθυνε, ἐκ μέρους τῆς ἀδελφότητος, λόγους καρδίας εἰς τὸν σεβαστὸ Γέροντα Ἀλέξιο, ἐπὶ τῇ ἐπετείῳ τῶν 45 ἐτῶν ἀπὸ τῆς Ἐνθρονίσεώς του. Τέλος, ὁ ἅγιος Καθηγούμενος, Γέρων Ἀλέξιος, ἔκλεισε μὲ λόγους πνευματικῆς οἰκοδομῆς, εὐχαριστῶντας ἅπαντας καὶ εὐχόμενος ὁ Ἅγιος Μεγαλομάρτυς Γεώργιος νὰ πρεσβεύει δι᾿ ἕνα ἕκαστον τὰ πρὸς σωτηρίαν.

Στιγμιότυπο ἀπό τὴν ἐνθρόνιση τοῦ ἁγίου Καθηγουμένου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ξενοφῶντος, Ἀρχιμανδρίτου Ἀλεξίου. (1976)

 

ΕΙΣ ΤΗΝ ΑΝΑΚΟΜΙΔΗΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

 

«Γεωργηθεὶς ὑπὸ Θεοῦ, ἀνεδείχθης τῆς εὐσεβείας γεωργὸς τιμιώτατος»

 

Μὲ λαμπρότητα ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία ἑορτάζει καὶ πάλι στὶς 3 Νοεμβρίου, ἐπὶ τῇ ἀνακομιδῇ τοῦ ἱεροῦ Λειψάνου Του, τὸν Μεγαλομάρτυρα καὶ ἀριστέα τῆς Πίστεώς μας Ἅγιο Γεώργιο τὸν τροπαιοφόρο.

Στὶς 23 Ἀπριλίου τιμοῦμε τὸ σεπτό Του μαρτύριο, καὶ στὶς 3 Νοεμβρίου τὴν ἀνακομιδὴ τοῦ Ἱεροῦ καὶ χαριτοβρύτου Λειψάνου Του. Καὶ οἱ δύο ἐποχές, ἡ ἄνοιξις καὶ τὸ φθινόπωρο, προβάλλουν τὴν ἁγία μαρφή Του, πρὸς ἔμπνευσι, ἁγιασμὸ καὶ στηριγμὸ τῶν πιστῶν.

Θεία χάριτι γεωργηθεῖσα ἡ νεαρὰ καρδία τοῦ θείου Γεωργίου, προικίσθηκε μὲ τὰ χαρίσματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὴν ἀταλάντευτη πίστι πρὸς τὸν Σωτῆρα Χριστό, τὴν βεβαία ἐλπίδα πρὸς τὰ ἐπουράνια δωρήματα, τὴν ἀνυπόκριτη ἀγάπη πρὸς τὴν Ἐκκλησία, τὴν περιφρόνησι τῆς ἀνθρωπίνης δόξης, ἵνα Χριστὸν ὁμολογήσῃ καὶ κερδίσῃ αἰωνίως.

Χάρις τῶν πολλῶν βασανισμάτων καὶ μαρτυρίων ποὺ ὑπέστη, ἀνεδείχθη Μεγαλομάρτυς καὶ Τροπαιοφόρος, θαυματουργός, ποὺ οἱ ἅγιες πρεσβεῖες Του πᾶσι παρέχουν πταισμάτων συγχώρησι καὶ θαυμασίων χορήγησι!

Ἡ ἁγία Μονή μας πανευλαβῶς ἑορτάζει τὶς δύο μνῆμες τοῦ λαοφιλοῦς πολυάθλου τοῦ Χριστοῦ Μεγαλομάρτυρος, μὲ παννυχίους στάσεις, ἀγρυπνοῦντες καὶ μελωδοῦντες ἐνώπιον τῆς ἐφεστίου καὶ θαυματουργοῦ Του εἰκόνος καὶ τῶν ἱερῶν Λειψάνων Του, προσδοκῶντες τὴν θεία Χάρι ποὺ δαψιλῶς παρέχει ὁ Δεσπότης Χριστός, μὲ τὶς ἅγιες πρεσβεῖες τοῦ πολιούχου καὶ προστάτου μας.

Ὁ πρωτοστάτης τῶν Μεγαλομαρτύρων Ἅγιος Γεώργιος γίνεται ὁ ἐμπνευστής μας στὰ καθ᾿ ἡμέραν ἀγωνίσματα μὲ τὸ πνεῦμα τῆς ὁμολογία Του, τῆς καρτερίας στὶς θλίψεις, τὴν ἀμετάβλητη πίστι Του, τὴν καταφρόνησι τῆς δόξης, τοῦ πλούτου, τῆς νεότητος, ἵνα Χριστὸν κερδίσῃ καὶ τὴν αἰώνια χαρὰ ἀπολαύσῃ.

Μιμούμενος τοῦ θείου Ἀποστόλου Παύλου τὴν διαγωγή, μαρτύρησε μὲ τὰ σεπτὰ πάθη Του καὶ διακηρύττει ὅτι «ἡγοῦμαι πάντα σκύβαλα εἶναι, ἵνα Χριστὸν κερδίσῳ»! Αὐτὴ ἡ αἰώνια ἀγάπη τὸν πληροῖ, καὶ σπεύδει στὸ μαρτύριο «ρωμαλέῳ φρονήματι».

Γι᾿ αὐτό, οἱ πιστοὶ ἁπανταχοῦ τῆς γῆς ἀνυμνοῦν τὸν μεγάλαθλον Γεώργιον, λέγοντες:

«Ὡς ἀστέρα πολύφωτον, ὥσπερ ἥλιον λάμποντα,

ἐν τῷ στερεώματι σὲ γινώσκομεν. Ὡς μαργαρίτην πολύτιμον,

ὡς λίθον αὐγάζοντα, ὡς ἡμέρας σε υἱόν, ὡς γενναῖον ἐν μάρτυσιν,

ὡς ὑπέρμαχον τῶν πιστῶν, ἐν κινδύνοις εὐφημοῦμεν,

ἐκτελοῦντες σου τὴν μνήμην, τροπαιοφόρε Γεώργιε».

Ταῖς τοῦ ἀθλοφόρου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, σῶσον τὸ γένος ἡμῶν ἀπὸ τοὺς ἀοράτους καὶ ὁρατοὺς ἐπιδρομεῖς, καὶ δώρησαι στοὺς προσκυνοῦντας καὶ ἑορτάζοντας τὴν ἁγία μνήμη τοῦ Μάρτυρος τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἀναστάσεως, τοῦ πολυάθλου Ἁγίου Γεωργίου, τὴν ὑγεία, ὡς ἀσθενούντων ἰατρός, καὶ σωτηρία τῶν ψυχῶν ἡμῶν. Ἀμήν.

 

ΠΡΟΣΦΩΝΗΣΙΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΟΣ Ι.Μ. ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ

ΕΙΣ ΕΠΕΤΕΙΟΝ 45 ΕΤΩΝ ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΙΑΣ

ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΑΡΧΙΜ. ΑΛΕΞΙΟΥ.

 

Σεβαστὲ Γέροντα,

Σεβαστὲ Ἅγιε Καθηγούμενε τῆς Μονῆς Παντοκράτορος, κ. Γαβριήλ,

ἀγαπητοὶ Πατέρες καὶ

εὐλογημένοι Χριστιανοί,

 

Ἐκ μέρους τῆς Ἀδελφότητός μας ἐπιθυμοῦμε τήν εὔσημον τούτην ὥρα νά κάνουμε μίαν ἀναφοράν εἰς τήν διακονία Σας, ὡς πνευματικοῦ μας Πατρός, καθ᾿ ὅτι σήμερα συμπληρώνονται τεσσαράκοντα καί πέντε ἔτη ἀπό τήν ἡμέρα τῆς Ἐνθρονίσεώς Σας εἰς τόν θρόνον τῆς παλαιφάτου καί ἱστορικῆς ταύτης Μονῆς τοῦ Ὁσίου Ξενοφῶντος.

Τεσσαράκοντα πέντε ἔτη, πού ἔγιναν μία θαυμασία ἀκολουθία μέ ὡραιοτάτους ὕμνους καί τροπάρια δοξολογίας εἰς τόν Θεόν,

ἔτη ὑπομονῆς,

ἔτη ἡγιασμένα, ἔτη πού ἔκαιον ἀκαταπαύστως ὡς ἕν θυμιατήριον, πού ἀνῆλθον ὡς καπνοί εὐωδέστατοι ἐνώπιον τοῦ Δεσποτικοῦ Θρόνου.

Ἀναλίσκεσθε, Γέροντα, ὅλα αὐτὰ τὰ ἔτη, ὡς κανδῆλα ἀκοίμητος, μένων ἄγρυπνος καί ἔχων ἐγρήγορσιν διά τά τέκνα Σας, ὡς ὁ Ἀπόστολος Παῦλος λέγει: «Αὐτοί γάρ ἀγρυπνοῦσι ὑπέρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν». Κανδῆλα πού καίει μέ  τό ἅγιον ἔλαιον τῆς εὐσπλαγχνίας Σας.

Δικαίως θά ἠδύνατο νά ὀνομάσῃ κανείς ὅλα αὐτά τά ἔτη, ὡς λαβίδα ἱερά διά τῆς ὁποίας μεταδίδετε καί ποτίζετε τάς καρδίας τῶν τέκνων Σας διά τῶν θείων λόγων Σας.

Ἔτη, πού ἔγιναν ἕνας πελώριος Σταυρός πάνω ἀπό τόν ὁποῖον ἐξεχύνετο καί  συνεχίζει νά ξεχύνεται ἡ ἄφεσις καί  ἡ ἀπέραντος ἀγάπη Σας.

Ἔτη, πού ὡς ἐπακόλουθον εἶχον καί τήν κτηριακήν ἀνάπλασιν τῆς Μονῆς, τήν ἐπάνδρωσι τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παντοκράτορος, τὴν ἀνέγερσι τοῦ Ἱεροῦ Ἡσυχαστηρίου Τιμίου Προδρόμου Ἀκριτοχωρίου Σερρῶν.

Μά οἱ κόποι καί οἱ ἀγῶνες Σας δέν σταματοῦν ἐδῶ. Κοπιάζετε ἀκαταπαύστως καὶ ἀγογγύστως, νά ἐξωραΐσετε καί ἄλλα, Θεῖα κατοικητήρια, τάς ψυχάς μας. Αὐτά τότε θά σας ἀναπαύσουν ἔτι περισσότερον, καθώς θά τά ἀντικρύζετε ὁλοκληρωμένα. Θά σας ἀναπαύσουν, διότι δέν μπορεῖ νά τά ἀλλοιώσει τό πέρασμα τοῦ χρόνου, διότι αὐτά εἶναι οἰκοδομη¬μένα μέ τούς λόγους  τῶν χαρίτων Σας.

Θαυμάζει κανείς τοῦτο τό μεγαλεῖον τόσον ἐτῶν, πῶς ἐκ τοῦ μή ὄντος εἰς τό εἶναι ὅλα παρήγαγεν ἡ τοῦ Θεοῦ Οἰκονομία καί ἡ τοῦ Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου ἀκοίμητος βοήθεια καί πρεσβεία.  Θαυμάζομεν, ἀλλά καί χαιρόμεθα προσφέροντες δόξαν εἰς τόν Ὑπεράγαθον Θεόν πού μᾶς ὁδήγησεν ὄχι μόνον εἰς ἕν τοιοῦτον περικαλέστατον καί μεγαλόπρεπον Μοναστήριον, ἀλλά καί εἰς ἕνα τοιοῦτον θαυμαστόν καί τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπον Γέροντα, μέ ζῆλο ἀπαραμείωτο, παρά τούς πολλούς κόπους καί πειρασμούς.

Αὐτόν τόν ζῆλον καί τήν ἀφοσίωσιν θέλομεν καί ἡμεῖς τά τέκνα Σας νά μιμηθοῦμε. Αὐτόν τόν ζῆλον, τῶν τεσσαράκοντα πέντε ἐτῶν καί ὅσον ἀκόμη ὁ Θεός θελήσει, ἐπιδιώκομεν διά νά γίνωμεν ἀληθινά τέκνα Σας.

Ταπεινή εἶναι ἡ ἱκεσία μας, σεβαστέ μας Γέροντα· ὁ Φωτοδότης νά προσθέτει Φῶς εἰς τό φῶς Σας, διά νά λάμπετε καί νά φωτίζετε ἐν μέσῳ ἡμῶν. Ὁ μεγαλώνυμος ἅγιος Γεώργιος, τοῦ ὁποίου τήν ἀνακομιδήν τῶν ἱερῶν λειψάνων τιμοῦμε και μεγαλύνουμε, νά δίδῃ ἀνδρεῖα, ὑπομονή καί καρτερικότητα διά νά ὁδηγῆτε ἡμᾶς, τά τέκνα Σας, πρός τήν Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Ἔτη πολλά!