15.10.2021 Πανήγυρις Παναγίας Ὁδηγητρίας

20.06.2021 Εἰς τὴν ἐορτὴν τῆς Πεντηκοστῆς
20/06/2021
17.10.2021 Πανήγυρις Παναγίας Ὁδηγήτριας
17/10/2021

 

 

ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΕΟΡΤΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΘΑΥΜΑΤΟΥΡΓΟΥ ΕΛΕΥΣΕΩΣ

ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΟΣ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΟΔΗΓΗΤΡΙΑΣ

Τὴν Κυριακὴ 4/17 Ὀκτωβρίου ἑορτάζουμε τὴν σύναξι τῶν πιστῶν πρὸς ἑορτασμὸ τοῦ ἐξαισίου θαύματος, ποὺ ἔλαβε χῶρα στὴν Ἱερὰ Μονή μας, μὲ τὴν θαυματουργὸ ἔλευσι τῆς ἱερᾶς εἰκόνος τῆς Παναγίας Ὁδηγητρίας ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Βατοπεδίου.

Θαῦμα ποὺ ἐξέπληξε τότε, τὸ ἔτος 1730 μ.Χ. τοὺς Βατοπεδινοὺς καὶ Ξενοφωντινοὺς πατέρες, καὶ ἔκτοτε ἀποτελεῖ σημεῖον ἀναφορᾶς τῶν δύο ἱερῶν Μονῶν, ποὺ ἀπὸ κοινοῦ ἑορτάζουμε φιλαδέλφως, ἐν παννυχίῳ στάσει, ἀγρυπνοῦντες καὶ μεγαλύνοντες τὰ θαυμάσια τῆς Ἀειπαρθένου, καὶ ἐπικαλούμενοι τὰς θεομητορικὰς πρεσβείας ἐφ᾿ ἡμᾶς, τὴν Ἁγιώνυμον Πολιτείαν καὶ τὸν σύμπαντα κόσμον.

Ἡ μετοχὴ τοῦ λαοῦ τοῦ Θεοῦ εἰς τὴν ἑόρτιον ἡμέρα, μαρτυρία ἀδιάψευστη τῶν θεομητορικῶν παροχῶν στοὺς ἐπικαλουμένους μὲ πίστι τὴν μητρικήν Της παρρησία! Ἀπὸ ἀνατολὴ καὶ δύσι καὶ ὅλον τὸν κόσμο συνάγονται πιστοί, γιὰ νὰ εὐχαριστήσουν τὴν Κυρία τῶν Ἀγγέλων γιὰ τὶς πολλὲς εὐεργεσίες Της καὶ νὰ καταθέσουν τὰ αἰτήματά τους ἐνώπιον τῆς θαυματουργοῦ εἰκόνος Της, ποὺ δεσπόζει στὸ θρονί Της ἐντὸς τοῦ λαμπροῦ Καθολικοῦ τοῦ Μεγάλου μάρτυρος Ἁγίου Γεωργίου.

Καὶ ἐμεῖς οἱ διαβιοῦντες στὰ ἱερὰ σκηνώματα τῆς Θεομήτορος Παναγίας τῆς Ὁδηγητρίας, καὶ οἱ καθημερινὰ διερχόμενοι πιστοί, ἀπολαμβάνουμε τῆς μητρικῆς Της στοργῆς τὴν ἁγία θωπεία, ποὺ ὡς αὖρα ἀπαλὴ κατευνάζει τοῦ πειρασμοῦ τὶς προσβολές, παρέχει ἐλπίδα ζωῆς, ὁδηγεῖ εἰς ὁδοὺς εὐθείας τοὺς ἐπικαλουμένους τὸν θεῖο φωτισμό, τὴν λύτρωσι ἐκ τῶν παθῶν, τὴν ἀπαλλαγὴ ἀπὸ ποικίλων νοσημάτων, ποὺ ὡς ἐν χάριτι ἰατρὸς ἐπιδαψιλεύει τοῖς πιστοῖς.

Δόξα καὶ τιμὴ καὶ προσκύνησι στὴν Πανάμωμο Θεοτόκον, ποὺ ἡ σεπτή Της παρουσία ἀποτελεῖ προπύργιο ἀσφαλείας, παρακλήσεως ἀφορμή, ἐλπίδος ἐγγύησι, πειρασμοῦ ἀνάκλησι, ἰατρεῖον ἀσθενοῦντων, παθῶν ἀπαλλαγή, εἰρήνης παροχεύς, ὑπομονῆς διδάσκαλος, ταπεινοφροσύνης μυσταγωγός, ὑπακοῆς ἀκρότης.

Τί ἐπιζητεῖ ὁ πιστὸς καὶ δὲν τὸ εὑρίσκει εἰς τὴν Πλατυτέρα τῶν οὐρανῶν; «Οὐδεὶς προστρέχων ἐπὶ σοῖ κατισχυμένος ἀπὸ σοῦ ἐκπορεύεται, Ἀγνὴ Παρθένε Θεοτόκε», ψάλλει ἡ Ἐκκλησία μας. Ὅλοι λαμβάνουμε τὰ δωρήματα ἀπὸ τὴν ἁγνὴ τοῦ Θεοῦ Μητέρα καὶ ὅλων ἡμῶν, πλουσιοπαρόχως!

Στὴν Ἁγιώνυμον Πολιτεία μας, στὰ ἱερὰ Μοναστήρια, στὶς Σκῆτες καὶ τὰ Κελλία δεσπόζει ἡ ἁγία Της μορφή. Εἶναι τοῦ ἱεροῦ τόπου μας καὶ τῶν μοναχῶν καὶ ἀσκητῶν καὶ ὅλου τοῦ κόσμου ἠ θερμὴ ἀντίληψις καὶ ἡ φοβερὰ προστασία! Κάθε Μονή, Κελλὶ καὶ Σκήτη ἔχει νὰ διηγηθεῖ τὴν ἀρωγὴ καὶ τὴν προστασία τῆς Σκέπης τοῦ κόσμου, τῆς Κεχαριτωμένης ὀνομασθήσης ὑπὸ τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριὴλ κατὰ τὸν Εὐαγγελισμό.

Ἡ Παναγία μας, ἡ ἐφέστιος τοῦ Ἄθωνος εἰκόνα, τὸ «Ἄξιον Ἐστίν», δεσπόζει στοῦ Πρωτάτου τὸ ἅγιο Βῆμα. Στὴ Μεγίστη Λαῦρα ἡ Κουκουζέλισσα καὶ ὄχι μόνον, ἀκτινοβολοῦν τῶν θαυμασίων τὰ γενόμενα. Ἡ Πορταΐτισσα μᾶς ὑποδέχεται στοῦ Ἰβήρων τὰς αὐλάς. Ἡ Παραμυθία καὶ ἕνα πλῆθος θεομητορικῶν ἁγίων εἰκόνων περιβάλλουν τοῦ Βατοπεδίου τὴν μάνδρα. Ἡ Τριχεροῦσα μᾶς εὐλογεῖ  στὸ Χιλανδάρι, καὶ ἡ Παναγία τοῦ Ἀκαθίστου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Διονυσίου μᾶς φέρει ἀναμνήσεις ἱερὲς ἀπὸ τὶς Βλαχέρνες τῆς Πόλεως τοῦ Κωνσταντίνου καὶ ἡ ἁγία Της μορφὴ μᾶς ὑπενθυμίζει τὴν Ὑπέρμαχο Στρατηγὸ καὶ Προστάτιδα τοῦ Γένους μας. Στὸ Κουτλουμούσι ἡ Φοβερὰ Προστασία καὶ στοῦ Παντοκράτορος ἡ ἡγεμονικὴ Γερόντισσα μᾶς καθοδηγεῖ. Ἡ Γλυκοφιλοῦσα τῆς Φιλοθέου μᾶς θυμίζει τοῦ Ἀκαθίστου τὸν στῖχο: «χαῖρε στοργὴ πάντα πόθον νικῶσα», καὶ ἡ Γαλακτοτροφοῦσα τῆς Γρηγορίου τὴν Τροφὸ τῆς ζωῆς μας! Ἡ Γοργοϋπήκοος τῆς Δοχειαρίου μαρτυρεῖ τὴν ταχεία ἀντίληψι καὶ βοήθεια τῆς Θεοτόκου. Ἡ Ξενοφωντινὴ Ὁδηγήτρια μᾶς ἀνοίγει τὴν ὁδὸ τῆς Σωτηρίας ὑποδεικνύοντας τὸν Υἱόν Της καὶ Θεὸ ἡμῶν, ὡς τὴν ὁδὸ καὶ τὴν ἀλήθεια καὶ τὴ ζωή. Ὅλος ὁ Ἄθωνας Θεομητορικὸ προσκύνημα μὲ ἀναρίθμητα χαριτόβρυτα εἰκονίσματα τῆς Παναγίας μας.

Ἡ Παναγία εἶναι ἡ αἰτία τῆς χαρᾶς καὶ τῆς λυτρώσεώς μας, ἔγινε ἡ σκάλα ποὺ κατέβηκε ὁ Θεὸς στὸν κόσμο, καὶ ἡ γέφυρα ποὺ μᾶς μετάγει στὸν οὐρανό. Ἡ ἁγία Της σκέπη μᾶς περισώζει ἀπὸ τὰ βέλη τοῦ πονηροῦ, ὅταν μὲ πίστι ἐπικακούμεθα τὸ ἅγιον ὄνομά Της. «Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον ἡμᾶς», καὶ στὶς καθ᾿ ἡμέραν προσευχές μας ἀναγινώσκουμε τοὺς χαιρετισμούς Της ἢ τὸν Παρακλητικὸ Κανόνα, προσευχὲς ποὺ κατανύγουν τὴν ψυχὴ καὶ εὐαρεστοῦν τὴν Θεοτόκο!

Ἡ ἁγία Της μορφὴ ἂς εἶναι χαραγμένη στὴν καρδία μας καὶ ἡ ἁγία Της εἰκόνα ἂς κοσμεῖ τοὺς χώρους τῆς διαμονῆς καὶ ἐργασίας μας. Ἡ ἐνθύμησί Της θὰ μᾶς διαφυλάττει ἀπὸ διαλογισμοὺς ματαίους καὶ ἐνθυμήσεις ἐπιβλαβεῖς καὶ τὰ χείλη μας ἂς ψελίζουν τὴ σύντομη εὐχή: «Τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μου εἰς σὲ ἀνατίθημι, Μῆτερ τοῦ Θεοῦ φύλαξόν με ὑπὸ τὴν σκέπη σου»!